1. Nowa definicja mobbingu: co się zmienia
2. Dyskryminacja po zmianach: przez skojarzenie i przez założenie
3. Ciężar dowodu i droga sądowa w sprawach o mobbing
4. Procedura antymobbingowa: co powinien zrobić pracodawca
5. Mobbing i dyskryminacja: najczęstsze pytania
W zakresie mobbingu ustawa wprowadza następujące zmiany w Kodeksie pracy:
a) uproszczenie definicji: mobbing oznacza zachowania polegające na uporczywym nękaniu pracownika;
b) wykluczenie z definicji zachowań incydentalnych, choćby naruszały dobra osobiste pracownika;
c) uznanie, że zachowania te mają charakter powtarzalny, nawracający lub stały i mogą mieć postać fizyczną, werbalną oraz pozawerbalną;
d) uniezależnienie oceny od intencji sprawcy i od wystąpienia określonego skutku;
e) uznanie za mobbing nakazywania takich zachowań lub zachęcania do nich;
f) objęcie zachowań pochodzących od pracodawcy, przełożonego, osoby na równorzędnym stanowisku, podwładnego, innego pracownika oraz osób wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy, zarówno pojedynczej osoby, jak i grupy;
g) ochronę przed nieuzasadnionymi zarzutami: mobbingiem nie są uzasadnione i wyrażone we właściwej formie zachowania wobec pracownika, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy lub jej krytyka;
h) zobowiązanie pracodawcy do systematycznego przeciwdziałania mobbingowi w modelu: prewencja, wykrywanie, reagowanie, działania naprawcze i wsparcie osób dotkniętych;
i) podwyższenie minimalnego zadośćuczynienia do sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz przyznanie pracodawcy roszczenia zwrotnego wobec sprawcy.
Ustawa zawiera katalog przykładowych zachowań mogących stanowić przejaw mobbingu: upokarzanie, uwłaczanie, zastraszanie, nieuzasadniona krytyka, ośmieszanie pracownika, utrudnianie wykonywania obowiązków oraz izolowanie pracownika lub eliminowanie go z zespołu. Punktem wyjścia przestaje być wykazanie zaniżonej oceny przydatności zawodowej czy określonych skutków psychicznych, a staje się ustalenie, czy doszło do uporczywego nękania.
W przypadku postępowania dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu, pracownik jedynie uprawdopodabnia naruszenie zasady równego traktowania, zaś pracodawca musi wykazać, że nie dopuścił się naruszenia.
Sprawy o mobbing, dyskryminację i naruszenie dóbr osobistych będą rozpoznawane przez sądy rejonowe, niezależnie od wartości przedmiotu sporu.
Znowelizowane przepisy ustawy będą miały zastosowanie także do wielokrotnego naruszania zasady równego traktowania i do uporczywego nękania, które rozpoczęły się przed dniem wejścia w życie ustawy i trwają po tej dacie.
Ustalić stan zatrudnienia.
Pracodawca zatrudniający co najmniej 10 pracowników jest zobowiązany do wdrożenia formalnych procedur w zakładzie pracy.
Ustalić procedury obowiązujące w zakładzie pracy.
Pracodawca ustala reguły, procedury oraz częstotliwość działań w obszarach przeciwdziałania naruszaniu godności oraz innych dóbr osobistych pracownika, przeciwdziałania naruszaniu zasady równego traktowania w zatrudnieniu, przeciwdziałania dyskryminacji oraz przeciwdziałania mobbingowi w regulaminie, jeżeli te reguły, procedury oraz częstotliwość działań nie są określone w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy.
Uzgodnić treść procedury ze stroną społeczną.
Pracodawca uzgadnia treść regulaminu z zakładową organizacją związkową. Jeżeli u danego pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe, pracodawca uzgadnia treść regulaminu
z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.
Przeszkolić kadrę kierowniczą i przejrzeć procesy HR: rekrutację, wynagradzanie, awanse, oceny okresowe i rozwiązywanie umów, tak aby każde zróżnicowanie sytuacji pracowników dało się obiektywnie uzasadnić.
ul. Króla Kazimierza 18 (2 piętro), 35-061 Rzeszów
NIP 5170421631, Regon 520727679